مسعود بهنود و گوزهای بالای هفتاد سالگی!

 

یادش بخیر در کویر که بودم عصرها پیرمردها و پیرزنهای ده در سینه دیوار تکیه میدادند و خب بعضی وقتهایی تلنگشون در میرفت که باعث خنده و نشاط ملت میشدند. خود این پیرمردها اعتقاد داشتند این گوزها گوزهای بالای هفتاد سالگی هست و به جوانها نهیب میزدند که شما جوانها هم دیر یا زود در این سن که رسیدید ناخوداگاه تلنگتون در خواهد رفت

رکوردار این گوزها متعلق به میرزا آقا بود که شباهت عجیبی به طالقانی مرحوم داشت

امروز در برنامه آیت الله بی بی سی و در بخش نگاهی به مطبوعات ؛ مسعود بهنود دروغی گفت که من را به یاد پیرمردهای دهکده  انداخت او در رابطه با سرود شهرام ناظری _ اندک اندک جمع مستان _ گفت این ترانه در دهه شصت جهانشمول شد و رسانه های ایرانی در غرب و بخصوص لس آنجلس این ترانه را شبانه روز پخش میکردند بر پدر هرچه آدم دروغگو لعنت

حالا بنده برای شما از بین ده ها کانال رادیویی که در دهه شصت برنامه داشتند فقط به چهارتای آن که ملت بیشتر گوش میکردند اشاره میکنم که ببینیم آیا این ترانه جهان شمول شد

رادیو کویت _ پر شنونده ترین رادیو در دهه شصت که همه ملت بعد از ناهار ترانه های درخواستی اش را با جان و دل گوش میکردند رادیو کویت بود همه یادشونه که در این رادیو برای یک بار نه این ترانه  درخواست شد و نه پخش گردید اما ترانه شهره صولتی _ کلاغ دم سیاه قار قاری سر کن _ رکوردار ترانه های درخواستی در رادیو کویت بود

رادیو اسرائیل _ رادیو پر شنونده بعدی که ساعت 5 عصر پخش میشد و ملت محال بود اخبار اون رو از دست بدن رادیو اسرائیل بود آقای منشه امیر هنوز مثل شیر زنده هست و در حال غریدن هست او می تواند قسم بخورد که ما این ترانه را پخش کردیم یا خیر

رادیو آمریکا _ رادیو مهم بعدی رادیو صدای آمریکا بود که مجری اش احمدرضا بهارلو بود بچه های لس آنجلس آنقدر ترانه های جدید می خواندند که احمدرضاخان بهارلو فرصت نمی کرد ترانه ای از شهرام ناظری پخش کند اصلا احمدرضا بهارلو غیر از ترانه های معین و ستار و شهره و شهرام و داریوش و هایده و مهستی و شماعی زاده و دیگر آوازه خوانان لس آنجلس سرودهای آخوندی را قبول نداشت

 رادیو آخر رادیو آیت الله بی بی سی 

این رادیو که در دهه شصت در شوک فتنه خمینی بود و ملت ایران روزی هزار نامه فحش خوار و مادر حواله این رادیو میکردند و باعث و بانی همه این جنایتها و بگیر و ببندها را این رادیو می دانستند اصلا جرات نمی کرد سرودی را پخش کند که ملت را به یاد خمینی و صدا و سیمای آخوندها بیندازد پس ترجیح میداد همان ترانه های لس آنجلس را پخش کند تا سرودهای پشم و شیشه احتمالا مسعود بهنود در دهه شصت همه دنیا را همان رادیو ج.ا.ا میدانست و فکر میکرد تهران یعنی جهان و جهان یعنی تهران و ترانه یعنی اندک اندک جمع مستان و خواننده یعنی شهرام ناظری اما اگر مسعود بهنود هر روز ظهر و در ساعت 1 پنجره خانه اش را کمی باز میگذاشت به احتمال صد در صد صدای ترانه های درخواستی رادیو کویت را از خانه همسایه شان می شنید بخصوص ترانه زیبای کلاغ دم سیاه قاری قاری سر کن شهره صولتی که به گمان من بیش از 1000 بار درخواست شده بود و بیشترین درخواست این ترانه از جبهه ها و توسط سربازها و مردم کوچه و بازار بودجا دارد در همین جا یادی کنم از رادیو کویت که در دهه شصت هر روز ظهر برنامه پخش میکرد که متاسفانه با حمله صدام به کشور کویت در سال 1369 و تصرف کویت این رادیو برای همیشه خاموش شد انگار که صدام فقط میخواست صدای این ترانه را برای همیشه خاموش کند که متاسفانه برای همیشه خاموش شد